3. Tür

Sadece hayal edin. Kadın ve erkeğin dışında 3. bir tür olsaydı... İbnemsi bişey canlanmasın gözünüzde. Farz edin taa en baştan MFÖ gibi ayrılmaz 3 türdük biz...

İlk aklına gelen 'kim kimi s.kicek peki?' olanlar stres olmasın. 'Pi sayısını 3 alın' diyen öğretmen misali diyeceğim o ki; 'Kukuyu, çükü YOK alın!'

Farz edin bölünüyoruz. Varsayın 'Sevişmeden uyuyalım' 'Senden çocuğum olmasın istiyorum' diye şarkılar çalınmış söylenmiş. Donanım değil, yazılım odaklı bi hayal bu.

Uçuş moduna alınmış akıllı bi telefon olun şimdi, çekmeyiverin bi müddet...

Cinselliği yoksayabildiysek artık asıl hayal etmenizi istediğim özelliklere geçebiliriz. Karakter, huy, davranış, refleks odaklı düşünün. Kadın yine kadın, erkek yine erkek. Bu üçüncü türse değişik bişii. 

Örneğin bokuyla bile kavga edebilecek potansiyelde. Bu gergin tür markete gidiyor. Daha şarküterinin ordan bağırmaya başlıyo 'Tek kasamı çalışıyoooo acöööbaaaağğğğ??????'

İşyerinde bu türden varsa sıçtınız. Perhizinin bitmek bilmeyen ilk evresi, eşinin yatağa dökülen göt kılları, akşama olmayan yemeği, çoktan gelmiş dip boyası derken daha da gerginleşir bu 3. tür.

Öyle güzel sever gibi nefret ederki bu tür... 'Canım arkadaşım' dediğini, kupasındaki çayda boğuverir. 

Sevdiğini kıskanır, kıskanmak da laf mı? Bayıltır, bezdirir, gebertir...

Trafiğe çıkışıyla kanserin yaygınlaşması eş zamanlıdır. Ama o sebebiyet verdiği zulümden çok, dikiz aynasına bakarak ruj olmuş dişlerine odaklanır. 

Ayda 3-5 gün iyice sapıtır. Sanki kalan diğer günler yeterince manyak değilmiş gibi adeta HULK oluverir. Şişer. Yeşerir. Daha da gerginleşir. Kanepede yatmakta olan kanamalı bir hasta için çok acil passiflora aranır. Ama nafiledir. 

Şimdi herkes şükür kapısını aralayıp, böyle bi türün aramızda olmayışı için gereğini yapsın.

Ya olsaydı...

Adım ve ben

Adım Cemre.

Bu bilgi ilerleyen satırlarda işinize yariicak. Nil Burak'ın oğlu,  Mehmet Ali Birand'ın karısı gibi Türk tarihine damga vurmuş, iz bırakmış şahsiyetlere ev sahipliği yapmış bir isim. Anlamını soranlara 'yani bööle ateş gibin puşt gibin bişii' dediğim, Emre'nin başına, Cem'in sonuna gelen en güzel şey...

Unisex parfüm dedin mi CK One, isim dedin mi Cemre. Tabi handikapları da var... 'Cemre Hanım' yazılı mailler, kadınlar günümü kutlayanlar, sesimi duyduğu halde telefonda 'Cemre Hanım???' diyerek duyduğuna değil bildiğine itimat edenler... Sığırlar, sığırlarımız...

Adımdan pek memnunum, allah var kız ismi diye az ekmeğini yemedim. 'Neee kız adı mı? Ben veriyorum' diyen olmasada, pole position aldırdı üç beş... 

Fakat bugün. 8 Ekim 2013'te, '35 yıllık Cemre'yim, böyle şey görmedim' dedirtti biri bana. Sporda adımın Cemre olduğunu öğrenen bir karşıcins hayretle ve umarsızca sordu 'Adın Cemre miii???'.

'Kız ismini çağrıştırdı di mi?' soruma 'Neden Emre diye değiştirmiyosun?' sorusuyla karşılık verdi. Soruma soruyla karşılık verilmesi hiç bu kadar önemsiz, bu kadar boş olmamıştı... 

O an sadece ' E adım Cemre' diyebildim... 

O an sadece sahaya giren 1453 Kartallar'dan kaçan Fırat Aydınus misali kaçtım soyunma odasına...

O an sadece bu oksijen israfı dünyamıza reva mıdır? diye sorguladım...

O an sadece 'halamda küçükken menenjit geçirmiş ama onda kalıcı bi etki bırakmamış' demek istedim...

Ben Cemre. Bir UFO'nun bu kızı hüpletmediği bir sabaha uyanmak istemiyorum ben :(

Afyon'un kaymağı, Mersin'in manyağı

Doğmadığım ama büyüdüğüm, bayılmasam da sevdiğim, palmiyenin fellahla buluştuğu cennet şehir Mersin! M3 görünümlü 3.16'dan daha beter bişey varsa o da Miami görünümlü Mersin'dir. Az buçuk anladığınız gibi güzel bi şehir olsada insanı tırttır. Atatürk muhtemelen özlü sözümü de söyliim ufaktan kaçiim diye düşünerek söylediği, 'Mersin'liler Mersin'e sahip çıkın!' lafının, cuk oturacağını bilemezdi. Kürt, Arap, Türk, Süryani, depremzede ne ararsan var, mozaik geniş. Şehrin kendisi başlı başına 'ortaya karışık'.

'Eskiden buralar hep portakal bahçesiydi' dediğin yerlerde sakil siteler, 'Lan olm biz burda denize girerdik' dediğin yerlerde de 'Adnan Menderes Bulvarı' var. Asarız da, severiz de lannnn! 

Yemekler şahane ama... Herşeye bok atacak değilim.  Yayla lezzet turu için Mersin iyi bi alternatif. Tantuni, ciğer, kebap, künefe, haşlama içli köfte, fellah köftesi, yüksük çorbası, dikenli incir, takmatik zincir... Ne ararsan diyorum yaa... Nefis.

Yazın muhabbetlerin 'Lan nasıl bi sıcaktır arkadaş' ekseninde geçtiği Mersin'in sıcağını teşbihlerin teşbihi, benzetmelerin en şahanesi 'gavur ..mı gibi yanıyo' bile betimlemeye yetmez. 'Her eve bir klima' lüksü, Mersin'de yerini 'Her odaya bi klima' aymazlığına bırakmıştır. Çocukken henüz o refah seviyesine gelememiş hanemizde salon camını süsleyen tek bir klimamız vardı. Ve biz öylesine sosyetik öylesine aristokrattık ki kendisine kısaca 'air condition' derdik. Tüm yaz boyunca salona yer yatağı yapar, baba kanepede, anne-çocuklar yer yatağında yatar, yaşam mücadelesi verirdik. Diğer odalar öyle sıcak olurdu ki çişimi tutar, tuvalete mümkün mertebe az giderdim. 

'Asfaltta yumurta pişirmişler' klişesini ilk duyduğumdan beri değişen pek bişey yok... Şahsımın uzuvlarını tenzih ederim...

'Mersin is a big city with a population of more than one million...' der gururlanırdık İngilizce derslerinde.

 İdman Yurdu maçlarında davullu zurnalı Lambada çalar, hakem lan bacın var mı bacınn?? diye haykırırdık.

Adana'ya gıcık olur sebebini bilmezdik.

Kar görmeye yaylaya çıkar, dönüşte kaputa kar istifler, dosta düşmana nispet yapardık.

Su sporlarında atak, kış sporlarında bitik, ikili ilişkilerde kütük, ne güzel çocuklardık....

Önsöz

İlkokulda anı defterleriyle başlayan yazarak saçmalama hayatıma benim anca adapte olabildiğim blog camiasıyla devam ediyorum. Yeri gelicek gülücez, yeri gelicek şakalar yapıcaz ama derste ders! Ha bi de peşinen söyliim imlaya bilerek dikkat etmicem götünüz başınız oynamasın. Amacım milyonlara ulaşmak ama birkaç yüzbine de fitim, ölüsü bi otuz kırk takipçide kabasını alır. Yazınca kendimi çok iyi hissediyorum ama bi çift büyük memenin hazzı başka... Herneyse Cemreli Harikalar Kumpanyası açıyor perdesini! (Cemre özel isim apostrof nerde diyen sen çık canım çık)